در مطالعه حاضر علامت جدیدی جهت تشخیص بالینی آپاندیسیت حاد معرفی می گردد. بدین ترتیب، بیمارانی که با تشخیص آپاندیسیت حاد تحت عمل جراحی قرار می گیرند، قبل از عمل از نظر این علامت ارزیابی می شوند تا ارزش تشخیصی آن در آپاندیسیت حاد اندازه گیری شود. 250 نفر از بیمارانی که از زمان شروع مطالعه در بیمارستان الزهرا (س)، در اصفهان با تشخیص آپاندیسیت حاد بستری شده، به روش آسان انتخاب و وارد مطالعه گردیدند، جهت تایید تشخیص بعد از عمل نمونه آپاندیس به بخش پاتولوژی ارسال می شد. معاینه شکم قبل از عمل شامل بررسی حساسیت سطحی، حساسیت عمقی، تندرنس ریباند(Rebound Tenderness) ، علامت روزینگ (Rovsing)  و علامت جدید بود. برای بررسی علامت جدید در حالی که بیماردر وضعیت به پشت خوابیده (supine) قرار داشت، پزشک دست راست خود را زیر دنده ها و نرمی پهلوی راست قرار داده و به آرامی چند ضربه کوتاه به پهلو وارد می نمود. در صورتی که بیمار در جلو و پایین شکم احساس درد می نمود و با دست خود محل درد را نشان می داد نشانه مثبت تلقی می شد. درصد فراوانی و میزان حساسیت و ویژگی، ارزش پیشگویی کننده مثبت و منفی علامت جدید در تشخیص آپاندیسیت حاد محاسبه گردید. جهت مقایسه متغیرهای کیفی از آزمون کای دو (X2) و برای مقایسه متغیرهای کمی از t-test استفاده شد. نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که حساسیت علامت جدید 67درصد، ویژگی 35 درصد، ارزش اخباری پیشگویی کننده (اخباری) منفی 32 درصد و ارزش پیشگویی کننده مثبت آن 72 درصد بوده است. استفاده از این علامت جدید که از این پس تحت عنوان علامت بهداد (Behdad Sign) نامیده می شود می تواند در کنار سایر علایم به تشخیص بیماری آپاندیسیت حاد کمک نماید.

درک و دریافت مناسب از نسبت میان نشانه ها و مفاهیم، همواره در وابستگی به فرآیند ادراک رخ می دهد و در یک مواجهه ی هنری، دگرگونیِ مسیر ادراک، ایجاد شگفتیِ فارغ از هر گونه عادت وارگی مألوف را به دنبال دارد. این پژوهش در تلاش است تا با تکیه بر دو ساحت آشنایی زدایی و فرآیند نشانگی، به تحلیلی بر مسئله فرآیند ادراک و چگونگیِ دگرگون سازی مسیر آن بپردازد. هدف پژوهش، بر تبیین زمینه های ایجاد این دگرگونی در وابستگی به ریشه های مشترک میان این دو ساحت استوار است که به شیوه توصیفی– تحلیلی و در راستای مطالعه منابع مکتوب کتابخانه ای، صورت گرفته است. یافته ها نشان داد که طراح اثر در راستای تبیین هستی هنر، هدف و شگردهای هنری، زبان بصری بدیعی خلق نموده و مخاطب نیز به منظور نیل به آن، در دریافت متعلق نشانه شناختی، نمود و تفسیر، با تکیه بر ادراک حسی، عقلی و خیالی خویش، اهتمام می ورزد. لذا دگرگونی حاصل، در فرآیند ادراک و در نسبت با نظام نشانه ای و مفاهیم وابسته، نه تنها در ایجاد لذت ذهنی و عینی مخاطب و تجربه زیبایی شناختی وی اثر می گذارد، بلکه مدت زمان ماندگاری آن را در ذهن افزون می سازد.

مقاله حاضر به بررسی تاثیر استراتژی مفاهیم ذهنی (Concept mapping) در نگارش انشا انگلیسی بر خود تنظیمی (self-regulation) دانشجویان کارشناسی زبان انگلیسی می پردازد. تصور بر این است که آموزش استراتژی های ذهنی می تواند سبب پیشرفت تحصیلی فراگیران در زمینه های مختلف آموزشی شود (هکر، دانلوسکی، گریسر 1998). شرکت کنندگان در این تحقیق عبارت از شصت دانشجوی (دختر و پسر) کارشناسی زبان انگلیسی گرایش مترجمی و ادبیات بوده که به دو گروه سی نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. نتایج تحقیق حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که تدریس استراتژی مفاهیم ذهنی می تواند سبب ارتقا خود تنظیمی دانشجویان با سطح زبانی متوسط شود. یافته های این تحقیق دارای کاربردهای آموزشی، عملی و نظری در زمینه آموزش استراتژی های یادگیری به ویژه آموزش مفاهیم ذهنی در مهارت نوشتاری دانشجویان می باشد.

سواستیکا نمادی است باستانی که در سرتاسر جهان در باورها و هنر اقوام مختلف ظهور کرده است. از این رو ذهن پژوهشگران بسیاری را به خود مشغول ساخته. اما همچنان منشاء آن در پرده ای از ابهام قرار دارد. برخی آن را نمادی آریایی معرفی کرده اند و از این رو در جنگ جهانی دوم آدلف هیتلر به دلیل افکار نژاد پرستانه، آن را نشان حزب خود برگزید و از آن پس به عنوان نماد ضد سامی و معرف روزهای تلخ جنگ شناخته می شود. سواستیکا نه تنها معرف نژاد یا کشوری واحد نیست بلکه نشانه ای است که از کهن ترین روزگاران و پیش از مهاجرت اقوام هند - اروپایی در نقاط مختلف جهان حتی میان برخی از اقوامی که هیچ گونه ارتباط با دیگر نقاط جهان نداشته اند رواج داشته و نمادی مقدس و مرتبط با جهان فراطبیعی بوده. این پژوهش سعی در شناسایی کهن ترین نمونه های سواستیکا دارد تا گامی هرچند کوچک در جهت شناخت منشاء آن برداشته شود.

زمینه و اهداف: اختلالات اضطراری از شایع ترین اختلالات روانپزشکی می باشد. این تحقیق به بررسی اولین کلمات ابراز شده توسط بیماران که در نهایت توسط روانپزشک به تشخیص بیماری منجر گردیده است، می پردازد تا پزشکان مراقبتهای اولیه نسبت به این کلمات حساس شده و به سمت تشخیص صحیح راهنمایی شوند.روش بررسی: در یک مطالعه تحلیلی مقطعی 200 بیمار مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی اسدآبادی تبریز که نهایتا تشخیص یکی از اختلالات اضطرابی بر اساس معیارهای DSM-IV برای آنها مسجل گردیده بود مورد بررسی قرار گرفتند. در پایان داده های بدست آمده توسط نرم افزار آماری SPSS11 و با استفاده از تستهای آماری مربع کای و آزمون t و آنالیز واریانس یکطرفه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: در این مطالعه فوبی خاص در %3.8 موارد، اختلال پانیک در %19.9، اختلال اضطرابی منتشر در %15.1، آگروفوبیا در %2.1، اختلالات وسواسی در %20.5، اختلال اضطرابی به دنبال حادثه در %2.7 و فوبی اجتماعی در %3.1 دیده شد. میانگین زمان شروع علایم تا مراجعه به پزشک 30.88 ماه بود. سابقه فامیلی در %58.3 مثبت بود. بیماریهای جسمی همراه در %16.6 موارد دیده شد. در بررسی از نظر شکایات شایع در این بیماران، علایم اضطراب (%24.9) و ارزش دست و پا (%20.9) جزو علایم شایع اظهار شده توسط این بیماران بودند.نتیجه گیری: برخی پزشکان واژه «داریخما» را معادل دلتنگی و یا بی قراری می دانند در این مطالعه علاوه بر معنای افسردگی این واژه ارتباط و شیوع بالایی از آن در اختلال پانیک مشاهده شد. همچنین ارتباط معنی داری بین داریخما با سایر اختلالات اضطرابی بجز اختلال پانیک دیده نشد و حتی ارتباط معنی دار معکوسی بین وجود داریخما و اختلال اضطرابی منتشر دیده شد.